روزنامه فرهنگی،اجتماعی،سیاسی،اقتصادی و ورزشی

چهارشنبه ۲۹ آبان ۱۳۹۸ November 20 , 2019
ZAYANDEROUD ONLINE
بستن

خرده روایت‌هایی از یک شغل مقدس؛

روزگار خاموش معلمان

  • کد خبر 10439
  • تاریخ خبر ۱۳۹۸/۰۲/۱۱

حاشیه‌های معلم بودن در ایران سال‌هاست بسیار پررنگ‌تر از متن و اصل آن شده است. روزگاری معلمی در این مملکت نه تنها افتخار داشت بلکه با حقوق و مزایای آن می‌شد برای یک عمر آسوده زندگی کرد؛ اما نظام آموزش و پرورش کشور این روزها بیشتر شبیه قفسی است که هم دانش آموزان در آن زندانی هستند و هم معلمان و خانواده‌ها تنها می‌توانند از بیرون حصار طرح‌ها و ایده‌های مدیران نه چندان عاقبت اندیش، بهترین سال‌های زندگی فرزندان‌شان را به نظاره بنشینند. این گزارش خرده روایت‌هایی است از کسانی‌که قرار بودن شغل‌شان هم پای پیامبران باشد؛ اما حالا روزگارشان شبیه هیچ کس نیست.

برداشت اول: معلمان دو شغله
ساعت 11 شب خسته به خانه می‌رسد. حتی نمی‌تواند به درستی جواب سلام همسرش را بدهد، باید فردا ساعت هفت مدرسه باشد و امروز از ظهر روی پا بوده است. با این حال تلاش می‌کند تا چند دقیقه‌ای کنار خانواده‌اش بنشیند؛ هر چند همان‌جا روی زمین خوابش می‌برد. این حکایت بسیاری از معلمانی است که ناچار هستند برای امرار معاش، دو شیفت کار کنند. بسیاری از کارشناسان نسبت به افت سطح آموزشی در مدارس به دلیل وجود معلمان دو شغله هشدار داده‌اند؛ اما واقعیت این است که حقوق معلمان کفاف هزینه‌های زندگی آنها را نمی‌دهد. معلمان برای افزایش درآمد تقریبا همه کار می‌کنند از رانندگی آژانس تا تدریس‌های خارج از ساعات مدرسه. وضعیت برای معلمان بازنشسته از این هم بدتر است؛ نبود نظام هماهنگ پرداخت‌ها موجب شده تا هر از چند گاهی فرهنگیان بازنشسته در شهرهای مختلف و از جمله اصفهان به اعتراضات خیابانی روی بیاورند؛ اما در نهایت هنوز هیچ اتفاق خاصی نیفتاده است.
برداشت دوم: حمایتی‌های بدون حمایت
«سارا» هشت ماه است که حقوق نگرفته، سال در حال تمام شدن است؛ اما خبری از پرداخت نیست نه عیدی و سنواتی گرفته و نه حتی هزینه رفت و آمدش را. می‌خواهد این شغل را رها کند و عطای هشت ماه کار و سر و کله زدن با بچه‌های مختلف را به لقای وعده‌های بدون سرانجام مدیر و مسئولان ببخشد؛ اما وارد کلاس که می‌شود با نگاه بچه ها انگار دوباره دلش گرم می‌شود، هزینه‌ها و بدهی ها و ... را فراموش می‌کند و تنها یک چیز می‌ماند و آن شوق او به آموزش به این کودکان معصوم است.
سال‌هاست معلمان حق التدریس و حمایتی بار کمبود نیرو در آموزش و پرورش را به دوش کشیده‌اند و بارها نمایندگان مجلس و وزاری مختلف این نهاد به آنها قول استخدام و تامین هزینه‌ها را داده‌اند؛ اما طی چند سال اخیر وضع به مراتب بدتر شده است نه تنها از استخدام خبری نیست بلکه پرداخت‌ها به این معلمان هم هر چند ماه یک بار و به صورت ناقص و با تاخیر زیاد صورت می‌گیرد؛ موضوعی با عنوان معلمان حق التدریسی در اوایل دهه 70 آغاز شد، زمانی که جمعیت دانش‌آموزی از مرز 18 میلیون نفر گذشت و آموزش و پرورش با کمبود شدید معلم در مدارس روبه‌رو شد و  به کارگیری معلم حق التدریسی در تمام پایه‌های تحصیلی آنقدر ادامه پیدا کرد تا اینکه تعداد آنها در هر استان بسیار چشمگیر و زیاد شد؛ معلمانی که هر یک سابقه بین 5 تا 15 سال تحصیل در کلاس درس را داشتند و حالا از آموزش‌و پرورش توقع داشتند که آنها را بعد از این همه سال به‌طور رسمی جذب کند؛ موضوعی که خیلی زود به بزرگ‌ترین چالش بین وزارت آموزش و پرورش و حق التدریسان تبدیل شد.
برداشت سوم: فداکاری هنوز در ذات معلم است
آتش ناگهان در کلاس زبانه می‌کشد، معلم سرآسیمه دانش آموزان را از کلاس بیرون می‌کشد، چند پسر اما در گوشه کلاس پشت شعله‌ها گیر کرده‌اند بدون لحظه‌ای تفکر به دل آتش می زند و آنها را نجات می‌دهد خودش اما در شعله‌های ناجوانمرد اسیر می‌شود. حکایت‌های این چنین از معلمان در کشورمان کم نداریم، مانند معلمی که در کهگیلویه و بویر احمد دانش آموزانش را از رودخانه عبور می‌دهد یا معلمی که در یکی از مدارس شبانه روزی قزوین، چهل دانش آموز را از مرگ حتمی بر اثر نشت گاز نجات داد یا معلمی که به دلیل شکستگی پا یک اتاق خانه‌اش را به کلاس تبدیل کرد تا دانش آموزانش بدون معلم نمانند. فداکاری را معلمی که جانش را بر اثر نجات سه دانش آموز از فروریختن دیوار مدرسه از دست داد، به تمامی معنا کرد. این برداشت‌های کوتاه به خوبی نشان می‌دهند که فداکاری همچنان اصلی‌ترین اصل اصالت شغل معلمی است.
برداشت چهارم: سال‌های پس از کار
«آسیه» 55 سال دارد؛ اما ریه‌هایش تقریبا از کار افتاده است. دکتر می‌گوید به خاطر سر و کار داشتن با پودر گچ به این روز افتاده و باید مرتب چکاپ شود؛ اما از پس هزینه‌های درمانش بر نمی‌آید نه کارت طلایی و نه بیمه تکمیلی بازنشستگی آموزش و پرورش، هزینه‌های عکس و دارو را پرداخت نمی‌کند. درمان و هزینه‌های بازنشستگی یکی زا بزرگ‌ترین دغدغه‌های معلمان است؛ هر چند به ظاهر بیمه تکمیلی و درمانگاه و کارت طلایی برای آنها تدارک دیده شده؛ اما در عمل هیچ خدمت درست و درمانی به آنها ارائه نمی‌شود. دندانپزشکی، چشم پزشکی، اسکن و سونوگرافی هیچ کدام به صورت کامل پرداخت نمی‌شود و حتی بسیاری از کیفیت پایین ارائه خدمات پزشکی در درمانگاه‌های آموزش و پرورش هم گلایه دارند.
برداشت پنجم: آنچه کاشتیم درو می‌کنیم
مشاور وارد کلاس می‌شود، چشمانش را خون گرفته و با عصبانیت به سمت چند دانش آموز می‌رود که پشت به او ایستاده‌اند. در میان بهت و حیرت دانش آموزان آنها را به باد کتک می‌گیرد پس از چند دقیقه مدیر و ناظم به سختی بچه‌ها را از زیر دست او بیرون می‌کشند. هشت نفر از دانش آموزان به شدت کتک خورده‌اند و در بیمارستان بستری هستند. این بخشی از رخدادی است که در یکی از مدارس اصفهان رخ داد. از این دست حوادث البته هر از چند گاهی رسانه‌ای می‌شود. حتی کار از ضرب و جرح به فساد اخلاقی و رسوایی‌های جنسی هم کشیده شد. اینکه معلمان هم مانند سایر افراد جامعه می‌توانند دچار مشکلات روحی و روانی باشند و یا به دلایلی نتوانند خود را کنترل کنند را نمی‌توان توجیه درستی برای این دست از اتفاقات دانست؛ چرا که اصولا بخش آموزش و پرورش به حدی حساس است که هر گونه لغزش و خطایی می‌تواند تا آخر عمر زندگی و آینده یک یا چند نوجوان را به فنا دهد.
 نکته‌ای که این روزها لابه لای این رخداهای تلخ رخ می دهد این است که اصولا به دلیل مشکلات اقتصادی بخش آموزش و پرورش رصدها و گزینش‌ها در این بخش به شدت کمرنگ شده است. اینکه افراد با چه پیشینه و سطح اختیاری در یک مدرسه مشغول باشند بسیار کم اهمیت‌تر از مدرک تحصیلی و یا نوع انتظارات اقتصادی آنهاست این مسئله به نوعی موجب بی اعتمادی بخش بزرگی از جامعه به امنیت روانی و تحصیلی دانش آموزان شده و بسیاری  از افراد ترجیح می دهند برای حفظ امنیت روانی، فرزندان‌شان را در مدارس غیر انتفاعی ثبت نام کنند و هر چند این روزها این مدارس هم از آفت معلمان بدون تعهد به دور نیستند.

ارسال دیدگاه

نظر شما در مورد این خبر چیست

چند رسانه ای

اخبار از نگاه دوربین
بدرقه یاران خرازی

چشممان به جمالت روشن شد

نمايشگاه نقاشي معلولين

 رونمايي ازكشفيات مرصاد26

فوران های آتشفشانی  ۲۰۱۸

رژه ناوگان آتش نشانی

سردیس شهیدان خرازی وغازی

آیین باز گشایی مدارس